Uit liefde voor je paard…

Uit liefde voor je paard…

Op mijn twintigste kocht ik mijn eerste eigen paard. Koop een veulen, zeiden ze. Dat is leuk, zeiden ze. Ik had wel wat ervaring, maar eigenlijk wist ik toen nog bijzonder weinig over paarden. Dat resulteerde in de nodige problemen: een kleuter paard dat me doorheen de wei sleurde (modderskieën is leuk joh!), een steigerende pony voor mijn neus wanneer ik met de emmer vol voer aan kwam (je wou toch een circuspaard trainen?), een bulldozer met Ferrari motor die zich los rukte midden in het bos (samen uit, maar niet samen thuis) en zo kan ik nog wel even door gaan. Wat was ik blij met mijn pony! Maar oh zo vaak ook verdrietig en boos. Op mezelf, maar nog veel meer op die pony! Ik had wel vaag wat gelezen over horsemanship, maar die band met mijn paard, die zag er in ieder geval niet uit zoals op die mooie filmpjes…

Het was toen dat mijn zoektocht in paardenland begon. Ik volgde diverse opleidingen, volgde lessen, verslond boeken, schuimde het internet af, … tot ik uiteindelijk met veel vallen en opstaan naar het totaalplaatje dat paard heet leerde kijken. Ik begon te begrijpen hoe deze dieren leven, leren en functioneren. Ik leerde dat mijn paard ook iemand was. Ik leerde hoe ik aan mezelf kon werken en hoe ik mijn emoties kon beheersen. Vanaf toen werd de band met mijn paard zo veel mooier, intenser en beter!

Ik sta nu tien jaar verder, maar wees gerust. Zo lang hoeft het voor jou niet te duren! Ik kan je helpen om de problemen met je paard op te lossen (ja, geef het maar toe, ook jullie hebben problemen…) en binnen no time hebben ook jullie een fantastische band. Maar, daar moet je wel tijd en liefde voor willen investeren.

Lieve groetjes, Sylvie.